Savaş dönemi şeker kıtlığı bir neslin kanser riskini azalttı

İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiltere'de yaşanan şeker kıtlığı, o dönemde doğan kuşakta yetişkinlik çağında belirgin şekilde daha düşük kanser riskiyle bağlantılandırıldı. Yeni bir araştırma, savaş yıllarındaki katı şeker tayınlamasının etkilerinin on yıllar boyunca izlenebildiğini ortaya koydu.

Ocak 1940'ta Almanya'nın ticari gemilere saldırıları nedeniyle İngiltere'de kapsamlı bir gıda tayınlama sistemi başlatıldı. Şeker de bu kapsamda sıkı biçimde sınırlandırıldı. Uygulama, Eylül 1953'te aniden kaldırıldı; tayınlamanın bitmesiyle kişi başına ortalama şeker tüketimi hızla ikiye katlandı.

69 bin kişinin verileri incelendi

PNAS dergisinde yayımlanan çalışmada, 1951-1956 yılları arasında İngiltere'de doğan 64 bin 761 kişinin biyobanka verileri analiz edildi. Bilim insanları, yaşamın ilk bin gününü (gebelikten iki yaşına kadar) tayınlama döneminde geçirenlerle, tayınlamanın hemen ardından doğanları karşılaştırdı.

Sonuçlar, erken döneminde az şeker tüketenlerde yetişkinlikte karaciğer kanserine yakalanma olasılığının yüzde 69, prostat kanserinin yüzde 52, akciğer kanserinin yüzde 41, bağırsak kanserinin yüzde 40 ve meme kanserinin yüzde 36 daha düşük olduğunu gösterdi. Araştırmacılar, tayınlama döneminde doğanların telomerlerinin (kromozom uçlarını koruyan yapılar) daha uzun olduğunu ve bu bireylerin biyolojik olarak yaklaşık 2,2 yaş daha genç göründüğünü belirtti.

Uzun vadeli beslenme alışkanlıkları

İlginç bir bulgu da tayınlama döneminde doğanların yetişkinlikte de daha az şeker tükettiği ve daha sağlıklı beslendiğiydi. Araştırmacılar bu kalıcı etkinin, erken yaşta edinilen damak tadının yaşam boyu sürmesinden ya da metabolizmanın erken dönemde şekere verdiği tepkinin şekillenmesinden kaynaklanabileceğini söylüyor. Çalışma gözlemsel olsa da, tayınlamanın ani bitişi bilim insanlarına şeker tüketimi ile kanser riski arasında nedensel ilişki kurabilecek net iki grup sağladı.