Estonya'da sağlık çalışanları aile içi şiddet mağdurlarını nasıl fark edebilir?

Estonya'da acil servislere başvuran şiddet mağdurlarının önemli bir kısmı, yaşadıkları şiddeti gizleyerek 'düştüm' gibi bahanelerle geliyor. Hızlı çalışan acil servislerde fiziksel yaralar tedavi edilirken, şiddetin asıl nedeni çoğu zaman fark edilmiyor. Bu durum, mağdurun hastaneden taburcu olup tekrar şiddet ortamına dönmesine yol açabiliyor.

ERR'in sağlık editörü Marit Märk'ün analizine göre, acil servisler (EMO) şiddet mağdurlarının başvurduğu ilk yerlerden biri olabilir. Ancak mağdurlar, şiddeti kabul etmeye henüz hazır olmayabilir veya korkudan dolayı gerçeği söylemeyebilir. Bu nedenle acil servis doktorlarının ve hemşirelerinin, yaralanmanın öyküyle uyuşmadığı durumlarda şüpheci olması ve hastaya güvenli bir ortamda sorular sorması gerekiyor.

Şiddet vakalarının tespiti ve sistemdeki eksikler

Märk, bölge hastanesinde Mart-Temmuz döneminde 320 şiddet vakasını belgelediklerini, ancak uluslararası araştırmalara göre acil servis başvurularının yüzde 2-5'inin şiddetten kaynaklandığını belirtiyor. Sistemli sorgulama yapıldığında bu oranın daha da yüksek olduğunu vurgulayan Märk, tespit edilen vakaların oranının yüzde 1 civarında kaldığını ifade ediyor.

Yazara göre, sağlık sisteminin ana görevi tıbbi yardım sağlamak olmalı, ancak polis, mağdur yardımı veya sosyal hizmetlerle iş birliği içinde olmak da önemli. Ancak mağdurun bir kurumdan diğerine yönlendirilmesi sırasında kopukluklar yaşanıyor ve bu durum mağdurun yalnız kalmasına neden oluyor. Sistemdeki en büyük eksikliklerden biri, hastane sosyal hizmet uzmanlarının veya vaka yöneticilerinin sürece daha aktif dahil edilmemesi.

Märk, sağlık çalışanlarının şiddeti fark etmesi halinde hastayı güvenle devredebileceği ve durumunu derinlemesine inceleyebilecek bir kişinin bulunması gerektiğini savunuyor. Ayrıca, acil servis ile aile hekimleri arasında bilgi paylaşımının güçlendirilmesi ve Estonya'nın dijital altyapısı kullanılarak kritik bilgilerin hızlı ve güvenli bir şekilde iletilmesi gerektiğini belirtiyor.

Son olarak, bölge hastanesinde şiddete bağlı yaralanmaların fotoğraflanarak belgelenmesi uygulamasının başlatıldığını aktaran Märk, bunun mağdurun ileride polise başvurması durumunda önemli bir kanıt olabileceğini vurguluyor. Ancak asıl önemli olanın, sağlık çalışanlarının şiddeti fark edebilecek eğitimden geçmesi ve hastalarla güvenli bir iletişim kurabilmesi olduğunu ifade ediyor.