Von Krahli tiyatrosunda "Ma tahan uskuda" prömiyeri yapıldı

Estonya'nın başkenti Tallinn'deki Von Krahli tiyatrosunda, yönetmen Triin Ruumet'in yeni oyunu "Ma tahan uskuda" (İnanmak istiyorum) 2 Eylül 2026'da prömiyer yaptı. Oyun, reality şovların yüzeyselliğini ve bu tür programlarda yer alan gençlerin dünyasını hicivli bir yaklaşımla ele alıyor. Yapım, enerjik ve renkli yapısıyla dikkat çekerken, izleyiciyi tüketim toplumu ve kimlik arayışı üzerine düşünmeye davet ediyor.

Oyunun dramaturjisini Joosep Lõhmus üstlenirken, sahne tasarımını Ksenia Verbeštšuk yaptı. Hareket dramaturjisi Juhan Ulfsak'a ait. Kostüm tasarımı Kärt Hammer, müzik Frederik Mustonen (Boipepperoni), ışık Siim Reispass, video yönetimi Tom Tristan Kidron, ses Jürgen Reisma ve video çekimi Jekaterina Abramova tarafından gerçekleştirildi. Rolleri Kristina Preimann, Edgar Vunš, Herman Pihlak, Karl Birnbaum ve Markus Andreas Auling paylaşıyor.

Reality şov kaydı atmosferi

Oyunun başında Edgar Vunš, seyirciye "Eraelu" adlı bir reality şovun kaydını izlemeye geldiklerini duyurdu. Sahnede büyük bir ekran yer alıyor, hem önceden çekilmiş hem de canlı görüntüler eşzamanlı olarak yansıtılıyordu. Anlatıcı Juhan Ulfsak'ın yaptığı yorumlar, şov türünün alışıldık mizahi tonunu yakalıyordu. İngilizce sözcüklerin çevirisiyle oluşturulan espriler seyircide kahkahalara yol açtı.

Oyun boyunca tüketim toplumuna yönelik sert bir hiciv öne çıktı. Reklam aralarında kullanılan absürt mizah, hem kamu hem de özel sektör kurumlarını parodileştirmekten geri kalmadı. Gençlerin sürekli İngilizce-Estonca karışımı konuşmaları, görselliğe aşırı vurgu yapmaları, içeriksiz sohbetleri ve çıplaklık gibi unsurlar sahneye taşındı.

Toplumsal eleştiri ve müzik

Kristina Preimann'ın canlandırdığı "Eraelu-Kristina" karakteri, bir skandal ve hava durumu sunucusu olarak hem şovun sunucusu hem de başkarakter işlevini üstlendi. Preimann'ın performansı, karakterin hem eğlenceli hem de kırılgan yönlerini ustalıkla yansıttı. Bir sahnede mutfak dolabının üzerine oturarak temizlik malzemelerini işaret etmesi, karakterin performatif doğasını vurguladı.

Oyun, erkek karakterlerin aşırı cinselleştirilmesine de dikkat çekti. Sahnede sürekli üstsüz ya da mayolu görünen genç erkeklerin bedenleri, sosyal medyanın dayattığı dış görünüş odaklı kimlik arayışını sorguladı. Bu durum, gençlerin karşı cinsle iletişim kurmakta zorlanmasına ve yüzeysel sohbetlere yol açması bağlamında işlendi.

Müzik, oyunun duygusal derinliğini artıran önemli bir unsur oldu. Frederik Mustonen'in (Boipepperoni) seçtiği parçalar arasında popüler hitler ve özel olarak bestelenen eserler yer aldı. Özellikle açılışta duyulan "Crazy in Love" ve kapanışta Eraelu-Edgar ile Karl'ın söylediği "Meestelaul" dikkat çekti. Ses tasarımı genel olarak başarılı olsa da, bazı anlarda sahne ve ekran seslerinin çakışması nedeniyle diyalogların anlaşılması güçleşti.

Sahne tasarımı, mutfak ve oturma odası mobilyalarının yanı sıra büyük bir fıçı sauna ve plastik festival çitiyle dikkat çekti. Oyunun "Rannamaja" gibi gerçek reality şovlarla benzerlikleri olduğu gözlemlendi. Kamera çalışması, önceden çekilen görüntülerle canlı performans arasındaki geçişleri akıcı hale getirdi. Işık tasarımı ve LED tüpler, modern bir televizyon izlenimi yaratarak seyirciye samimi bir deneyim sundu.

"Ma tahan uskuda", hem eğlenceli hem de varoluşsal katmanları olan bir yapım olarak izleyiciye farklı yorumlama olanakları sunuyor. Oyun, sınırsız seçenekler dünyasında karar vermenin gençler için ne kadar zorlaştığını ve mutluluğun tek bir formülü olmadığını vurguluyor.