Kadınların duygusal zekâsı doğuştan değil, pratikten geliyor

Bir ortamda gerilim yükseldiğinde ya da yakın bir dost zor durumda kaldığında, rahatlatıcı sözleri çoğu zaman kadınlardan bekleriz. Kadınların erkeklere göre duygusal açıdan daha anlayışlı olduğu yönündeki yaygın kanaat kısmen doğru, ancak sanıldığından tamamen farklı bir nedenden dolayı.

Yeni bir araştırma, kadınların başkalarının duygularını anlama ve yönlendirme konusunda gerçekten daha başarılı olduğunu gösteriyor. Ancak bu yetenek doğuştan gelen bir özellik değil, sürekli pratiğin sonucu. Araştırmacılar yaklaşık 30 yılda 76 ülkede toplanan verileri inceledi. Kapsamlı analiz, toplamda 600 binden fazla kişinin test sonuçlarını kapsadı.

Fark yalnızca belirli bir alanda ortaya çıkıyor

Çalışmaya göre kadınların avantajı duygusal zekânın her boyutunda geçerli değil. Fark, özellikle başkalarının duygularını fark etme, anlama ve destekleme becerisinde belirginleşiyor.

Kişinin kendi duygularını tanıması ve kontrol etmesi söz konusu olduğunda ise kadınlar ve erkekler eşit düzeyde. Araştırma ayrıca dikkat çekici bir eğilim ortaya koydu: Çocuklarda kızlar ile erkekler arasındaki fark, yetişkinlere göre çok daha zayıf ve son 30 yılda bu cinsiyet farkı istikrarlı biçimde azaldı.

Araştırmacılara göre bunun açıklaması öncelikle yetiştirme tarzında ve toplumsal alışkanlıklarda yatıyor. Kızlarıyla konuşurken ebeveynler duyguları tanımlamak için daha zengin bir kelime dağarcığı kullanıyor, onları duygularını paylaşmaya ve başkalarının ruh hâline dikkat etmeye yönlendiriyor. Erkek çocuklara ise daha sık olarak duygularını bastırmaları öğretiliyor.

Kız çocukları küçük yaştan itibaren başkalarının ruh hâlini okuma konusunda kat kat daha fazla pratik yapma imkânı bulduğu için bu beceri onlar için doğal hâle geliyor.

Uzmanlar: Duygusal zekâ herkese açık bir beceri

Araştırmacılar duygusal zekânın herkes tarafından geliştirilebileceğini vurguluyor; erkekler de bu becerileri kadınlar kadar başarılı biçimde edinebilir. Ancak kadınların anlayışı ve empatisi hâlâ yalnızca doğuştan gelen bir özellik olarak görüldüğü sürece, ister ailede ister iş yerinde olsun, görünmez ve karşılığı ödenmeyen bir yük olarak kalıyor; önemli ve değerli bir nitelik olarak tanınmıyor.

Araştırmacılar sonuçlarını Amerikan Psikoloji Birliği'nin yayınında aktarıyor.