Estonya'da eğitimcilerin dörtte üçü zorbalık yaşamış

Tartu Üniversitesi'nde yapılan bir araştırma, Estonya'daki eğitimcilerin yaklaşık dörtte üçünün hayatlarının bir döneminde zorbalık yaşadığını gösterdi. Araştırmaya göre bu deneyimler, eğitimcilerin mevcut iş yerlerini nasıl algıladıklarını da etkiliyor.

Araştırma, üniversitenin Eğitim Bilimleri Enstitüsü'nde görevli araştırmacılar tarafından yürütüldü. Çalışmanın yazarlarından Minni Aia-Utsal, amaçlarını "Zorbalık deneyimlerinin, eğitimcilerin mevcut iş yerlerindeki psikososyal faktörleri nasıl algıladıklarını görmek istedik" sözleriyle açıkladı.

Çalışmaya katılanların yaklaşık dörtte üçü, hayatlarının bir noktasında zorbalığa hedef ya da fail olarak tanık olduklarını belirtti. Araştırmacılar, Kopenhag Psikososyal Anketi'nin (COPSOQ-II) kısa versiyonunu kullanarak iş ortamının dört boyutunu değerlendirdi: öngörülebilirlik, rol netliği, liderlik kalitesi ve sosyal destek.

Zorbalık sosyal ilişkilerde ortaya çıkıyor

Aia-Utsal, zorbalığın sosyal bir olgu olduğunu ve ilişkilerden bağımsız düşünülemeyeceğini vurguladı. "Zorbalık sosyal ilişkiler gerektirir; boşlukta gerçekleşmez" diyen Aia-Utsal, bu nedenle çalışmanın zorbalık yaşamış eğitimcilerin iş yeri ilişkilerini nasıl algıladığına odaklandığını belirtti.

Ankete dayanan araştırmanın bulguları, katılımcıların iş ortamlarına ilişkin öznel algılarını yansıtıyor. Zorbalık deneyimi olmayan eğitimciler, ölçülen dört alanın tamamında en yüksek puanları verdi. En düşük puanlar ise hem okulda hem de iş yerinde zorbalığa maruz kalanlardan geldi. Bu durum, bu tür deneyimlerin eğitimcilerin iş yeri ilişkileri ve liderlik algısı üzerinde kalıcı olumsuz etkiler bırakabileceğine işaret ediyor.

Zorbalık deneyimi yalnızca okulla sınırlı kalan katılımcıların ise daha olumlu değerlendirmeler yaptığı görüldü. Aia-Utsal, bunun destekleyici bir iş yerinin kişinin geçmişteki olumsuz deneyimlerini aşmasına yardımcı olabileceğini gösterdiğini söyledi.

Okul yönetimlerine önemli görev düşüyor

Aia-Utsal'a göre okul çalışanları veliler, meslektaşları veya öğrenciler tarafından zorbalığa uğrayabiliyor. Bu nedenle okul yönetimlerinin yalnızca öğrencileri değil, öğretmenleri ve diğer personeli de koruyacak önlemler alması büyük önem taşıyor. Okulların, zorbalık yaşamış eğitimcilere destek olacak sistemlere de sahip olması gerekiyor.

"En önemli şey, bir öğretmenin ya da destek uzmanının sorunla tek başına yüzleşmek zorunda kalmamasıdır" diyen Aia-Utsal, kurumdan destek ve net sistemlerin gerekliliğini vurguladı.

Aia-Utsal ve Kristi Kõiv'in ortak çalışması, geçtiğimiz ay Open Journal of Social Sciences (JSS) dergisinde yayımlandı.