Eston iş insanı: Politikacılardan çok girişimciye iş düşüyor

Estonyalı girişimci Andri Haran, ERR Uudised'de yayımlanan görüş yazısında iş dünyasının toplumsal sorumluluk konusunda daha aktif olması gerektiğini savundu. Haran'a göre, en az orta büyüklükteki her şirketin yöneticisi sadece kendi firmasının değil, çevresindeki sorunların çözümü için de sorumluluk üstlenmeli. Ancak bu şekilde gerçekten faydalı siyasi kararlar alınabileceğini belirten Haran, aksi halde işletmelerin uzun vadede ticari olarak da başarılı olamayacağını ifade etti.

Haran, topluma geri vermenin yalnızca iş insanının cömertliğinden kaynaklanan bir davranış olarak görülmesini eleştirdi. Ona göre aktif toplumsal sorumluluk, Estonya'nın karmaşık ekonomi koşullarında başarılı girişimciliğin ayrılmaz bir parçası.

Sorumluluk almayan işletme uzun vadede kaybediyor

Yazıda, ekonomi, eğitim ve enerji gibi konuların kuşkusuz önemli olduğu, ancak bunların düzenlenmesinin politikacıların işi olduğu yönündeki yaygın görüşe de değinildi. Haran bu soruya net bir yanıt veriyor: Politikacılar da insan ve çoğu zaman en büyük tıkanıklıkların nerede olduğunu hissedemiyor. Bakanlık görevine gelmenin, kimseye yıllar veya on yıllar süren pratik deneyimin sağladığı sektörel yetkinliği bir gecede kazandırmadığını vurguluyor.

Bu nedenle, bir iş insanı kendi sektörünün ihtiyaçlarını kamuoyu önünde ve sürekli olarak dile getirmez, politikacıları sorunlar konusunda bilgilendirmez ve şüphecileri ikna etmeye çalışmazsa, politikacıların en iyi niyetle bile hangi kararları almaları gerektiğine dair yaşamsal bir kavrayışa sahip olamayacağını belirtiyor. Bakan kendi başına önemli kararlar alıyor veya hükümete karar için götürüyor; ancak bakan neyin kararlaştırılması gerektiğini bilmiyorsa, o karar alınamıyor. Bu farkındalığı yaratma gücü ve aynı zamanda yükümlülüğü yalnızca iş insanının kendisinde.

Nitelikli çalışanlar sorumlu şirketleri tercih ediyor

Haran'a göre iş insanını toplumsal sorumluluk almaya iten en az bunun kadar güçlü bir başka neden daha var: İnsanlar bugün, yarın ve kendisinin artık devam edemeyeceği günlerde şirkette kimleri görmek istiyor? Her alanda ve düzeyde gerçekten yetkin insan sayısı az. Maddi olarak eşit teklifler söz konusu olduğunda, çalışanlar heyecan verici ve büyük işler yapan bir kuruluş olarak algılanan yerlere yöneliyor. Sorumluluk sahibi kişiler, sorumluluk sahibi olanlarla çalışmak istiyor. Zirvedeki yetenekler, CV'lerine hangi imaja sahip şirketleri ekleyeceklerini dikkatle düşünüyor. Ebeveynler ise geleceğin yeteneklerine hangi sektörleri ve işverenleri önereceklerini eleştirel bir gözle değerlendiriyor.

Yazıda, iş insanının toplumsal sorumluluğunun illa ülke düzeyinde sorunları çözmekle sınırlı olmadığı da vurgulandı. Kişinin kendi yerel topluluğu için yaşam ortamını iyileştirmeye katkıda bulunması da aynı derecede önemli. Topluluğa katkı, aslında çalışanların iş gücüne ve bağlılığına yatırım anlamına geliyor. İşverenin desteğiyle çalışanların, ailelerinin ve diğer yerel sakinlerin yaşam ortamı gözle görülür şekilde iyileştiğinde, hem çalışanların motivasyonu hem de iş insanının örneğin yerel yönetimle iletişimdeki itibarı artıyor.

Haran, genel olarak her iş insanının doğrudan ekonomik sonucunun ötesine geçen katkılar sunduğunda, karar alıcıların ve toplumun dikkate almak isteyeceği bir imaj ve konum oluşturduğunu belirtiyor. Topluma veren kişi daha istekli dinleniyor ve ona daha kolay yaklaşılıyor. Yalnızca kendi çıkarına odaklanan yöneticilerin şirketleri ise büyük ölçüde gerilemeye mahkum görülüyor.