Uzman: Ofise dönüş zorlaması iyi çalışanları kaçırabilir

Eğitmen Raimo Ülavere, Estonya kamu yayıncısı ERR'in "Terevisioon" programında yaptığı değerlendirmede, araştırmaların ofiste çalışma ile hibrit çalışmanın genel olarak benzer sonuçlar verdiğini gösterdiğini söyledi. Ülavere'ye göre iki model arasındaki en önemli fark, hibrit çalışmada iyi çalışanların işten ayrılma oranının daha düşük olması.

İşverenlerin bir bölümü çalışanlarını evden ofise geri çağırıyor. Bu konu hem kamuoyunda hem de sosyal medyada yoğun tartışma yaratıyor. Ülavere, bazı yerlerde çalışanların yalnızca ofise davet edilmediğini, doğrudan ofise dönme emri aldığını belirtti.

"Zorlama özerkliği kısıtlıyor, tepki doğuruyor"

Ülavere, bu tür bir zorlamanın insanların özerkliğini ve karar verme özgürlüğünü kısıtladığını, bunun da psikolojide "tepkisellik" (inadına gitme) olarak tanımlanan bir duyguya yol açtığını anlattı. Ona göre tepkisellik arttığında insanlar bazen sağduyulu davranmayı bırakabiliyor.

Eğitmen, şirket yöneticilerinin istek ve hedeflerinin her zaman gerçekliğin önünde gittiğini, bunun da normal olduğunu söyledi. Ancak kendisinin konuya rakamlara dayanarak dışarıdan bakmaya çalıştığını belirten Ülavere, iyi organize edilmiş bir ofis çalışmasının hibrit çalışmayla aynı sonucu verdiğini, hibrit çalışmanın avantajının iyi çalışanların elde tutulması olduğunu ifade etti.

Ülavere, işten ayrılmaya eğilimli olanların gidecek başka yeri olanlar olduğunu ve bu kişilerin şirkete daha fazla değer katan çalışanlar arasında yer aldığını vurguladı. Bunu ciddi bir risk olarak nitelendirdi.

"Evde çalışmak da bir insan hakkı değil"

Eğitmene göre iş yerinde yetişkin insanların bulunduğunu varsaymak makul. Herkesin sürekli tetikte olması gerekmediğini, işini düzgün yapan birinin evde neden başka şeyler yaptığının varsayılmaması gerektiğini söyledi. Ülavere, ofis çalışanları üzerinde yapılan araştırmalara da değindi: Bu araştırmalara göre çalışma süresinin kabaca üçte biri işten işe geçiş, kahve içme, sohbet etme ve diğer dikkat dağıtıcı unsurlara gidiyor. Gerçekten çalışmak isteyen birinin odaklanması gerektiğini, bunun için de kolay ulaşılamayan bir yere gitmesi gerektiğini savundu. Ofiste sürekli yoğun bir çalışma yapıldığını varsaymanın ise biraz naif olduğunu söyledi.

Ülavere, hem çalışanların hem de yöneticilerin kurumun ve insanların farklı hedefleri olduğunu anlaması gerektiğini belirtti. Çözümün herkese uyan tek bir formül değil, makul bir orta yol bulmak olduğunu ifade etti.

Yöneticilere, çalışanları "bizim kültürümüz böyle" diyerek ofise geri çağırmamalarını öneren Ülavere, bunun yalnızca tepki yaratacağını söyledi. Ancak evde çalışmanın da bir insan hakkı olmadığını ekledi. Ülavere'ye göre sürece, şirketin insanların işi yapması için nasıl bir düzene ihtiyaç duyduğu sorusuyla başlanmalı ve çalışanlarda kötü niyet varsayılmamalı.