Leslie Laasner: Müzikte ve görsel sanatta tam bir yabancıyım

Estonyalı müzisyen Leslie Laasner, bu hafta yayınlanan yeni albümü "Viimasena peol"un ardından ERR'in "ID" söyleşi dizisine konuk oldu. Laasner, uzun süreli reklam deneyimine rağmen kendi eserleri için gösterişli bir pazarlama kampanyası yürütemediğini, bunun müziği yapma amacıyla uyuşmadığını söyledi.

Laasner, geçtiğimiz yıl HU? grubunun geri dönüş konserlerinde kendini bir an için süperstar gibi hissettiğini belirtti. Binlerce hayranın şarkı sözlerine eşlik etmesinin insana farklı hissettirdiğini vurgulayan sanatçı, konserlerin ön safında 20'li yaşlardaki gençlerin yer aldığını ve bu enerjinin popülerlik dönemlerinde bile görülmediğini ifade etti.

HU? yeniden sahnede

Grubun şarkılarının yeniden çevrimiçi platformlara yüklenmesinin gençlerin talebiyle gerçekleştiğini anlatan Laasner, gençlerin neden şarkıların akış servislerinde olmadığını ve neden konser verilmediğini sorduğunu aktardı. Genç prodüktörlerin remiks ve iş birliği teklifleriyle gelmesiyle projenin yeniden canlandığını söyledi. Laasner, bu dönüşün geçmiş popülerliği yeniden yaşamak için yapılmış bir hamle olmadığını, dışarıdan gelen talepler üzerine gerçekleştiğini vurguladı.

HU? müziğine geri dönmenin kendisi için zor olmadığını belirten sanatçı, 10 yıllık aradan sonra şarkıların kas hafızasında kaldığını, neredeyse provasız sahneye çıkabileceğini söyledi. HU?'yu senaryo yazdığı bir bant gibi gördüğünü, sahnede kaybolmayı ve doğrudan geri bildirim almayı sevdiğini dile getirdi.

Grubun tam kadro yeniden faaliyete geçmeyeceğini ve yeni şarkılar yapmayı planlamadığını kaydeden Laasner, geniş ticari amaçlarının olmadığını belirtti. Konser repertuvarını bilinçli olarak mevcut şarkılardan oluşturduklarını, çünkü dinleyicilerin yalnızca HU? klasiklerini duymak istediğini söyledi.

Bağımsız sanatçı kimliği

Geçmişte HU?'nun aktif olduğu dönemde geri bildirimin nasıl geliştiğini anlatan Laasner, projenin yavaş yavaş büyüdüğünü, ilk single'ın güçlü, ikincisinin daha etkileyici, üçüncüsünün ise daha da güçlü olduğunu söyledi. O dönemde kendisini tam bir indie sanatçı olarak tanımlayan Laasner, Estonya pop müziğinde özellikle söz yazımında çok fazla kullanılmamış olanak gördüğünü ifade etti.

Estonya pop müziğinin genel olarak daha iyi bir noktaya gelip gelmediği sorusuna Laasner, gelişmenin açık olduğunu, çok iyi işler bulunduğunu söyledi. Başladıklarında 1990'ların etkisinin sürdüğünü, bunun kötü olmadığını ancak kendisinin bu dönemde kendi tuhaflıklarıyla farklılık yaratma olanağı gördüğünü belirtti.

Yazarlık kariyerinin HU? ile başladığını anlatan Laasner, köşe yazarlığı, eleştiriler, gezi yazıları ve sosyal medya içerikleri ürettiğini, ne kadar yazdığını artık bilmediğini söyledi. Bir kitap yazmak istediğini ancak önce film projesine ulaşmak istediğini, kitabı son mecra olarak gördüğünü dile getirdi.

Sanatçı, yaratıcı kıskançlık duygusunu sürekli yaşadığını, görsel sanatlarda, müzikte ve gündelik esprilerde kendisinin de yapmak istediği işlerle karşılaştığını belirtti. Kendi en iyi döneminin geçtiğini düşünmediğini, asla emekli olmayacağını, hiçbir şey yapmadan geçirilecek bir günü beklemeyi en büyük kâbus olarak gördüğünü söyledi.

Laasner, kendisini hiçbir derneğe, kulübe ya da birliğe ait hissetmediğini, yalnız kurt gibi çalışmayı sevdiğini ifade etti. Yoğun yaşam tarzının yorgunluk yarattığını, bazen motosikletle tek başına ufka doğru gitmek istediğini söyledi. Yalnızlıkta büyük bir değer keşfettiğini ancak antisosyal olmadığını, bir topluluğa girdiğinde konuşkan yapısıyla dikkat çektiğini ekledi.

Yaratıcı kriz yaşayıp yaşamadığı sorusuna Laasner, kısa sessizlik anları olduğunu ancak bunların yıllar ya da aylar sürmediğini söyledi. Farklı disiplinler arasında geçiş yapmanın yaratıcı krizi ortadan kaldırdığını belirten sanatçı, albüm bitince yazı, ardından resim dönemine geçtiğini, bu döngünün kendisini canlı tuttuğunu anlattı.