Estonyalı şarkıcı Vivi Sakrits tükenmişlik sendromunu anlattı

Estonyalı şarkıcı ve söz yazarı Vivi Sakrits, Vikerraadio'ya verdiği röportajda tükenmişlik sendromu deneyimini paylaştı. Sakrits, tükenmişlik anında tüm gelecek planlarının altüst olduğunu söyledi. Sanatçı, iniş çıkışların hâlâ devam ettiğini ancak artık hayatı daha sakin karşılayabildiğini ve gözyaşlarının gergin durumlarda büyük bir rahatlama gücü olduğunu belirtti.

Sakrits, kendisini ikiz kardeşi Vive ile karıştıranlara da değindi. "Neredeyse 35 yıldır bu dünyada var olduğum halde hâlâ benimle ikiz kardeşim Vive arasındaki farkı göremeyenler olması kimlik açısından oldukça kritik bir durum. Anneme de sormak istiyorum, ne oldu da o bile bizi hâlâ karıştırıyor?" dedi.

Sanatçı, Draamateater'de (Estonya Devlet Tiyatrosu) sahnelenen "Hamlet" prodüksiyonunda bir Japon çalgısı çalarak yer alıyor. "Oyuncuların hareketlerini ve belirli vurguları işaretliyorum. Bu oldukça büyük bir meydan okuma. Tiyatro ekibinde kendimi çok iyi hissediyorum."

Sakrits'in eşi de bir oyuncu. "Tiyatro beni çekiyor, zaman geçtikçe de daha da çekiyor."

Serbest çalışma hayatına aşina olan Sakrits, "Neyse ki sormaya cesaret ediyorum ve bunu 2013'ten, Otsa okulundan mezun olduğumdan beri yapıyorum. Örneğin bir kafede sahne almayı teklif ediyorsunuz. Bunu yaptıkça daha cesur oluyorum, sormaktan utanmıyorum" ifadelerini kullandı. "Hamlet" rolüne de tükenmişlik nedeniyle raporlu olduğu dönemde sosyal medyada yaratıcı iş ve iş birliği aradığını duyurmasıyla ulaştığını belirtti. Arkadaşı Lauri Kadalipp'in kendisini arayıp "Hamlet"i teklif ettiğini hatırlattı.

Tükenmişliğe giden süreç ve iyileşme

Sakrits, tükenmişliğe yıllar boyunca biriken farklı durumların ve kendi davranışlarının etkisiyle geldiğini söyledi. "İşimde sınır koymak ve genel olarak kaygı... Bana kaygı bozukluğu ve sosyal kaygı teşhisi kondu. Sürekli bastırdığım her şey sonunda patladı, acı vericiydi, halı ayağımın altından kaydı ve 'bu hayat şimdi ne olacak?' diye düşünüyorsunuz."

Daha önce endişe verici belirtileri fark ettiğini ve bu nedenle ikiz kardeşi Vive ile birlikte ilkbaharda Santiago de Compostela'ya hac yolculuğuna çıkmaya karar verdiğini anlattı. "İkimizde de bir şeyin hemen yapılması gerektiği hissi vardı. Bu kesinlikle bir şeyleri iyileştirdi, ama sonbaharda artık fiziksel olarak işe gitmek istemediğimi hissettim. Sürekli baş ağrılarım vardı, sinir krizi geçirecekmişim gibi bir his."

İlk iki ay tavanı izleyip bundan sonra ne olacağını düşündüğünü belirten Sakrits, "Tüm gelecek planlarım masadan silinmişti. Gelecek perspektifi çok karanlıktı. Beni rapor almaya zorlayan psikoloğumdu, 'şimdi hemen rapor al' dedi. Bu kararı benim adıma o verdi" dedi.

Sakrits, bu yıl arkadaşları ve yakınlarıyla bu konuda çok açık ve derin sohbetler yaptığını söyledi. "Birçoğu bu deneyimi yaşamış. Bunu yaşamak zorunda olmamız üzücü ama bu deneyimi konuşmak çok önemli."

İşini çok sevdiğini ancak bir noktada işe gidemediği için sürekli yeni seans saatleri ayarlamak zorunda kaldığını belirtti. "İç sesinize karşı koymamak da çok önemli; iç sesiniz hayır diyorsa evet demeyin."

Gözyaşlarının gergin durumlarda büyük bir rahatlama gücü olduğunu vurgulayan Sakrits, "Uzun zamandır yapmıyorum ama bazen ağlamak istediğim akşamlar düzenliyorum; sebebi ne olursa olsun, birkaç hüzünlü şarkı açıyorum ya da beni ağlatan hüzünlü film sahneleri izliyorum, çünkü bazen hüznü dışa vurmak gerekir. Sonrasında çok daha hafif oluyor" diye konuştu.

İkiz kardeşlerin hayatında her şey paralel ilerliyor ve tükenmişliği ikisi de yaşadı. "Bu yıl birçok ilişkim güçlendi, ama Vive ile aramızda olan şey tamamen yeni bir boyuta ulaştı. Bundan çıkan sonuç güzel."

İniş çıkışların hâlâ sürdüğünü ancak artık daha sakin karşılayabildiğini belirten Sakrits, "İyileşme sadece yükselen bir çizgi izlemiyor, biraz daha karanlık günler de geliyor. Kendimi daha iyi hissediyorum ve düşüncelerimi daha iyi düzenleyebiliyorum" dedi.

Kaynak: Vikerraadio, program sunucusu Owe Petersell