Estonyalı müzisyen Kuslapuu: Müzik okulu beni zorbalıktan kurtardı

Estonyalı müzisyen Kaisa Kuslapuu, ERR'nin "Heli nälg" (Ses Açlığı) programında çocukluğunu ve eğitim hayatını anlattı. Kuslapuu, ilköğretim yıllarında okulda çok fazla zorbalık ve fiziksel şiddetle karşılaştığını, müzik okulunun kendisi için bir sığınak olduğunu belirtti. Programın sunuculuğunu Andres Oja yaptı.

Radyo ve aile: Müziğe ilk adım

Kuslapuu, müzik sevgisinin aileden geldiğini söyledi. Annesi koro şarkılarını çok severdi; büyükanne ve büyükbabası ise iki sesli şarkılar söylerdi. Ailede enstrüman çalan olmadığı için annesi onu müzik okuluna yönlendirmek istemişti. Kuslapuu anaokuluna gitmedi; büyükannesiyle evde kaldı. Evde sabah akşam mutfak radyosu çalardı. Küçük yaşta şarkı sözlerini dikkatle dinlemeye başladı ve yetişkinlerin radyoda yalnızca dertlerinden ve sorunlarından bahsettiğini fark etti. Bu keşif onda yetişkin hayatının hüzünlü olduğu izlenimini bıraktı.

Okula başlamadan önce müzik okulunun hazırlık sınıfına gitti. Ablası ilkokula başladığında alfabe kitabı almıştı; kendisi ise beklediği halde alamadı. Bunu ağır bir hayal kırıklığı olarak hatırlıyor. Çocukluğunda kitap okumayı ve şiiri çok seviyordu; şiir onu erken yaşta etkisi altına aldı.

Okulda zorbalık ve müzik okuluna sığınma

Kuslapuu, ilkokul deneyimini "çok zor" olarak nitelendirdi. İkinci sınıfa geldiğinde sınıfta gruplar oluşmuştu; erkekler arasında ciddi fiziksel şiddet vardı, kızlar da kendi aralarında üstünlük kurmaya çalışıyordu. Kendisini bir hayvanat bahçesindeymiş gibi hissettiğini, olabildiğince küçülüp dikkat çekmemeye çalıştığını ve sürekli müzik okuluna gitmeyi beklediğini anlattı.

Müzik okulunda yedi yıl piyano eğitimi aldı. 10. sınıfta bir yıl da keman çalıştı. Võru'da 10. sınıfa kadar okudu, ancak iki yıl daha orada kalmak istemediğini fark etti. 9. sınıftan sonra sınıf arkadaşlarının değişeceğini ve ortamın düzeleceğini düşünmüştü; ancak yeni öğrenciler gelince yine yanlış yerde olduğunu hissetti. 16 yaşındayken edebiyat dersinde okul sistemine dair hayal kırıklığını anlatan bir deneme yazdı. Sınıfta normal müfredata göre çalışan neredeyse tek kişinin kendisi olduğunu, diğer öğrenciler için standartların çok düşürüldüğünü ve öğretmenlerin karşısında her gün utanç duyduğunu ifade etti.

Denemeyi öğretmene verdikten sonra pişman oldu. Ancak öğretmen bir sonraki derste ona derin derin baktı ve yaklaşık aynı uzunlukta bir yanıt yazdı: "Kaç, Tartu'ya git, orada akrabalarım var, sana iyi öğrenebileceğin bir ortam lazım." Bu yanıt üzerine Võru'dan ayrılma fikri doğdu.

Bir arkadaşının annesi ona Tartu'daki Eller Koleji'ni (Elleri kool) sordu; Kuslapuu bu okuldan haberdar değildi. Müzik okulunda erken yaşta sahneye çıkmaya başladı. Sahne heyecanıyla iyi başa çıktığını, kendini soğukkanlılıkla sakinleştirebildiğini söyledi. Okul hayatında dikkatini toplamak için çevresindeki pek çok etkeni kapatmak zorunda kaldığını, bu yoğunlaşma becerisinin sahnede de işine yaradığını belirtti. Koro dersinde öğretmeni, kendisi yönetime odaklanabilmek için Kuslapuu'yu piyanonun başına oturtup koroya eşlik etmesini istedi. Sürekli sessiz kalan ve köşede duran biri için bu görev büyük bir gurur kaynağıydı.

Lonitseera adlı grupla 2019'da çalışmaya başladı. Bu, kendi kurduğu ilk grup oldu.