Estonyalı dansçı: Dansçılar en hayvani insanlardır

Estonyalı dansçı, dans eğitmeni ve küratör Juulius Vaiksoo, Teater. Muusika. Kino dergisine verdiği röportajda, dansın insan doğasına çok yakın olduğunu, çünkü dansta konuşma yeteneğinin adeta elinden alındığını ve bu yüzden başka yollarla iletişim kurmak gerektiğini söyledi.

Kariyer yolculuğu

14 yaşına kadar atletizmle uğraşan Vaiksoo, uzun atlama ve uzun mesafe koşusu yaptı. Uzun boyu nedeniyle antrenörler onu yüksek atlamaya yönlendirmek istese de, sırtının esnek olmaması nedeniyle bu branşı sevmedi. Daha yaratıcı bir şey arayışına giren Vaiksoo, OMAtsirkus'a katıldı. Sirk hoşuna gitse de bir süre sonra asıl tutkusunun dans olduğunu fark etti ve ETA Tantsukool (ETA Dans Okulu) seçmelerine katıldı.

Dans için biraz sert olduğunu düşünen ve 14 yaşında dansa başlamanın tuhaf olduğunu hisseden Vaiksoo, şimdi bunun normal olduğunu ve birçok kişinin daha geç yaşta dansa başladığını belirtiyor. ETA'daki kurs eğitmenleri Eliisa Sirelpuu ve Rūta Ronja Pakalne'ydi. Bu dönem aynı zamanda COVID-19 salgınıyla çakıştı ve eğitim çevrimiçi sürdü. Çağdaş dans hakkında videolar izleyip kitaplar okuyan Vaiksoo, atölye çalışmalarına katılarak açığını kapatmaya çalıştı.

İzlanda'dan Estonya'ya

Yurt dışında okumak isteyen Vaiksoo, Avrupa dans okullarının arasındaki farkları araştırdı ve İzlanda Sanat Üniversitesi'ne başvurdu. Okulun atmosferinin kendisine uygun olduğunu belirten Vaiksoo, kabul haberi Şubat ayında geldiği için diğer okullara başvurmadı. Estonyalıların sık tercih ettiği SNDO'nun kendisine uygun olmadığını, çünkü orada zaten geliştirilmiş bir pratiğin üzerine çalışmak gerektiğini söyledi.

Mezuniyet projelerini Estonya, İsveç ve Finlandiya'da sahneleyen Vaiksoo, İzlanda'da okurken kendini İzlandalı gibi hissettiğini, isminin benzerliği ve görünüşü nedeniyle herkesin kendisini İzlandalı sandığını anlattı. Şimdi Estonya'ya döndü çünkü oradaki sahne sanatları ortamı İzlanda'dan çok daha çeşitli ve onu bekleyen çok iş var.

Vaiksoo, ailesinin kendisini çok desteklediğini belirtti. Babası çocuk edebiyatı yazarı Jaanus Vaiksoo, kız kardeşi oyuncu Johanna Vaiksoo, erkek kardeşi August Vaiksoo ise Liisbeth Horn'un 'Tõsielu laulikud' (Gerçek Hayatın Şarkıcıları) adlı oyununda rol aldı. Annesi ise anaokulu öğretmeni.

Sahne deneyimleri

Son iki yılda yedi önemli projede yer alan Vaiksoo, 'Koreograafia+' projesi kapsamında orkestra şefi Hirvo Surva ile de çalıştı. Ayrıca Niguliste Müzesi'ndeki 'Elutantsud igavikule' (Sonsuzluğa Hayat Dansları) gösterisinde ve Kanuti Gildi SAAL'da sergilenen 'Softpower' gibi yapımlarda sahne aldı. Vaiksoo, birçok işi aynı anda yürütmenin yorucu ama keyifli olduğunu, projeleri zihninde ayırabildiğini söyledi.

Dansçı, seyirciyle göz teması kurmaktan ve sahnede gerçek bir bağ yakalamaktan hoşlandığını belirtti. Küçük yerleşim yerlerindeki seyircinin daha canlı olduğunu, Tallinn'daki seyircinin ise daha mesafeli olduğunu dile getirdi. Ayrıca çağdaş dansın, net mesajlar vermek yerine izleyiciyi soru sormaya yönlendirdiğini ifade etti.