Estonya'da orman bilinci azalıyor: Eğitime destek yüzde 70 düştü

Estonya'da orman sektörü, yıllardır kesim hacmi, doğa koruma ve iklim hedefleri üzerinden tartışılıyor. Ancak Çevre Yatırım Merkezi'nin (KIK) verilerine göre, orman tanıtımına ayrılan kamu desteği son iki yılda yaklaşık yüzde 70 azaldı. Sektör temsilcileri, toplumun ormanlardan kopmasının hem sektörün geleceğini hem de kamuoyundaki tartışmaların kalitesini tehdit ettiğini savunuyor.

Orman tanıtımı alanında faaliyet gösteren en büyük üç kuruluşun aldığı KIK desteği, 2023'teki zirvesine kıyasla ciddi oranda düştü. Devlet, iki yıl önce orman tanıtım projelerini KIK'in orman programından çevre bilinci programına taşımış ve bu değişikliğin orman tanıtımına ayrılan kaynakları azaltmayacağı sözünü vermişti. Ancak uygulamada program koşulları öyle değişti ki, geleneksel orman tanıtım projelerinin çoğu artık destek kriterlerini karşılamıyor. Üstelik program koşullarında 'orman' kelimesi artık hiç geçmiyor.

Gençler ağaç dikmeyi öğrenemiyor

Fon kaybının en çok hissedildiği alanlardan biri gençlerin ormanla kurduğu bağ. Uzman Liina Gross, ERR News'teki köşe yazısında, bir gencin hiç ağaç dikmeden, orman tanıtım gününe katılmadan veya orman yönetimini yakından görmeden büyümesinin, onun ormana dair eksik bir anlayış geliştirmesine yol açtığını vurguluyor. Şehirleşmeyle birlikte günlük yaşamda ormanla temasın azalması bu kopukluğu daha da derinleştiriyor.

Uzmanlar, ormanların sadece dinlenme ve doğal yaşam alanı olarak görülmesinin, yenilenebilir doğal kaynak olma özelliğinin göz ardı edilmesine neden olduğunu belirtiyor. Oysa sürdürülebilir orman yönetimi; iş olanakları, ihracat ve vergi geliri yaratmanın yanı sıra kırsal bölgelerin canlılığını da koruyor.

Bilgi eksikliği kutuplaşmayı artırıyor

Orman tanıtımına ayrılan kaynakların azalması, aynı zamanda kamuoyundaki tartışmaların kalitesini de etkiliyor. İnsanlar bilmedikleri konularda duygulara, korkulara ve basit sloganlara daha kolay kapılıyor. Gross, bu durumun kısır döngü yarattığını ifade ediyor: Ormana ilişkin bilgi azaldıkça, insanların ormanla bağı zayıflıyor; bu da sektörde eğitim, çalışma ve girişimcilik isteğini azaltıyor. Sonuç olarak sektörün rekabet gücü ve devlete sağladığı vergi geliri düşebiliyor.

Yazar, devletin temel görevinin toplumun ormanlara ilişkin bilgisini ve bağını korumak olduğunu belirtiyor. Bu bağın sürdürülmesi için eğitim ve farkındalık çalışmalarına yatırım yapılması gerektiğini savunuyor. Aksi takdirde, on yıllardır iş, ihracat ve vergi geliri sağlayan orman sektörünün geleceği, bugün yapılan tasarrufların gölgesinde kalabilir.