Estonya'da mantar uygulaması geliştiren Gehrke deneyimini anlattı

Estonya'da mantar toplamayı seven Fred Gehrke, ormanda istediği mantarları bulmakta zorlanınca bir uygulama geliştirdi. ERR Uudised'in haberine göre Gehrke, "Terevisioon" programına verdiği demeçte, "Seeneleidja" (Mantar Bulucu) adlı uygulamayı, mantar toplamak isteyenlere hangi ormanlık alanlarda mantar bulabileceklerini göstermek için yaptığını söyledi.

Gehrke, çocukluk anılarını anlatırken, en güzel hatıralarının büyükannesinin toygar mantarlarını (kuuseriisikad) sofraya getirdiği anlar olduğunu belirtti. Büyüdükçe kendisinin de ormana gidip mantar toplamak istediğini dile getiren Gehrke, "Küçük bir mantar tutkunluğu bende dört-beş yıl önce başladı ama mantar yoktu. Her sezonda yedi-sekiz kez ormana gidiyordum ve bir keresinde sepetimde mantarla döndüğümde çok mutlu oldum" dedi.

Uygulama hangi sorunu çözüyor?

Gehrke, uygulamayı geliştirmesinin nedenini "mantar ormanlarının nerede olduğu" sorusuna bir çözüm bulmak olarak açıkladı. Maa- ja ruumiamet'in (Estonya Arazi ve Mekan İdaresi) haritalarıyla ormana gittiğini, ancak doğru yeri bulmanın oldukça zor olduğunu söyledi. Gehrke, "Mantarlar genellikle genç ladin ormanlarında ve karışık ormanlarda yaşar. Bu bilgiye dayanarak ormanları filtrelerle güzelce haritalandırdım" diye konuştu.

Ancak Gehrke'e göre bir sorun daha var: mantar miktarı bölgeden bölgeye ve sezonun evresine göre değişiyor. Uygulamanın ikinci sürümünde bu sorunun da çözülmesi planlanıyor.

Sadece devlet ormanları haritada

Gehrke, uygulamanın gizliliğine ilişkin olarak, "Ben kimsenin sırrını bilmiyorum, haritada sadece devlet ormanları var. Özel ormanları haritaya koymadım; onlar hâlâ gizli ve kimse onlara bakmıyor" dedi. Uygulamanın indirilme sayısının oldukça yüksek olduğunu ve yorumların olumlu geldiğini belirten Gehrke, "Artık mantar bulmak çok daha kolay; benim kendimin bile dolabı mantarla dolu" ifadelerini kullandı.

Şu anda mantar uygulaması yalnızca Android telefonlarda kullanılabiliyor. Haber, "Terevisioon" programında yapılan ve Martha-Beryl Grauberg'in röportajına dayanıyor.