Urmas Lennuk: yalnızlık kanserden daha çok insan öldürüyor

Estonyalı oyun yazarı ve sahne yönetmeni Urmas Lennuk, yalnızlığın çağdaş toplumun en büyük sorunlarından biri olduğunu ve bu konuya yeterince dikkat edilmediğini belirtti. Lennuk özellikle çocukların yalnızlığından endişe duyduğunu ifade etti.

Lennuk, Estonya'nın Rakvere kentindeki Rakvere Tiyatrosu'nda (Rakvere Teater) 2000 yılında çalışmaya başladı. Vanemuine Tiyatrosu'ndaki kısa bir dönemin ardından yaklaşık 20 yıl boyunca Rakvere Tiyatrosu'nda görev yaptı. ERR'in "OP" programına konuşan Lennuk, kendisini bu tiyatroya bağlayan şeyin kurumdaki insanlar olduğunu söyledi. "Burası benim insanlarım. Geldiğimde benim için 'küçük Lennuk burada, ona sahip çıkın ve sevin' dediler. Şimdi yeni biri gelse ben de meslektaşlarıma aynı şeyi anlatmaya çalışıyorum" diye konuştu. Tiyatronun kaçınılmaz olarak bir aile olduğunu ekleyen Lennuk, "Çok fazla maaş almıyoruz ama en azından buradan başka bir şey alıyoruz" değerlendirmesini yaptı.

Çocuk izleyiciler ve değişen sahne alışkanlıkları

Lennuk'un Noel döneminde Rakvere'de sahnelenecek yeni çocuk oyunu "12 kinki jõuluvanale" (Noel Baba'ya 12 hediye) aralık ayında izleyiciyle buluşacak. Daha önce de çocuk oyunları sahneleyen Lennuk, yıllar içinde çocuklara yönelik sahneleme anlayışının değiştiğini belirtti. Geçmişte yaşlılar için "gözlerinin önünde bir şeylerin hareket etmesi gerektiği" söylenirken bugün çocukların dijital cihazlarla büyüdüğünü ve sahnede hareket beklediğini aktardı. Lennuk'a göre sahnede her zaman bir şeyler olması ve izleyiciyi içine çekmesi gerekiyor.

Oyunları için fikir toplamak amacıyla eskiden toplu taşıma araçlarında insanları dinlediğini, ancak günümüzde insanların birbirleriyle sohbet ettiği yerleri bulmanın zorlaştığını söyledi. İnternetteki anonim yorumların da ortadan kaybolduğunu ekledi. Lennuk, "Dinlenecek yerleri aramak gerekiyor. Çocuklar bu konuda her zaman çok açık. Evde ve okulda olan her şeyi yüksek sesle anlatıyorlar" dedi.

Küçük ve mutsuz insanların hikâyeleri

Yazar olarak küçük ve mutsuz insanların hikâyelerinden etkilendiğini belirten Lennuk, Estonya kültürü ve taşra bölgeleri konularının da kendisi için önemli olduğunu söyledi. Taşrada büyüdüğünü hatırlatan Lennuk, kentlerle kendini özdeşleştiremediğini ifade etti. Hocası Ingo Normet'in kendisini yurt dışına götürdüğünü, bir noktada tüm kentlerin birbirine benzediğini fark ettiğini anlattı. Lennuk'a göre Güney Estonya'daki Setumaa bölgesinde insanların dünyaya çok farklı bir gözle bakmasını izlemek daha ilginçti.

Çevresindeki insanları gözlemleyerek davranışlarının nedenlerini anlamaya çalıştığını belirten Lennuk, bir tanıdığının "Dünyada iki tür insan var: arılar gibi her yerde bal görenler ve sinekler gibi her yerde pislik görenler" sözünü aktardı. Yaşlandıkça kendisinde de sinek hissinin ağır basmaya başladığını, bu yüzden her yerde biraz olumlu tarafı görmeye çalıştığını söyledi.

Lennuk, ileride merkezinde yalnızlık temasının yer alacağı ilk romanını tamamlamak istediğini belirtti. "Çok sayıda insanı öldüren yoksulluk ve depresyondan söz ediyoruz ama nedenlerini pek konuşmuyoruz. Aslında internet çağında bize kendini dayatan yalnızlık, insanlarda depresyona yol açan şey" dedi. Kanserin ayrı bir konu olduğunu ekleyen Lennuk, "Bence yalnızlık kanserden daha çok insan öldürüyor" ifadesini kullandı. Özellikle okul çağındaki çocukların yalnızlıklarından kendi başlarına çıkamadıklarını ve bu konuda çok mutsuz olduklarını vurguladı. Lennuk'a göre ebeveynler çocukları mutlu olsun diye giderek daha fazla çalışıyor ve sonunda çocuklar belki de ebeveynleri olduğunu bile bilmiyor.