Tartu'da tiyatro: Kaçış ve yalnızlık sahneye taşındı

Tartu Uues teatr'da (Tartu Yeni Tiyatrosu) Kirill Havanski'nin yönettiği "Kuhu ma lähen, kui pole enam kuhugi minna?" (Gidecek başka yer yokken nereye gideyim?) adlı oyun sahnelenmeye başlandı. Oyun, hayatlarında çıkmaza girmiş ve günlük hayattan uzaklaşabilecekleri bir yer arayan insanları anlatıyor.

Havanski'nin oyunu, gündelik hayattan soyutlanmış hisseden karakterleri sahneye taşıyor. Bu kişiler, dünyamızda var olmayan bir mekâna, yani endişelerin ve kuralların onları takip etmediği, toplumda olup bitenler hakkında tavır almak zorunda kalmadıkları bir tünele kaçmak istiyor.

"Dünya şu an çok seyrek"

Yönetmen Havanski, oyunun ortaya çıkış nedenini şöyle açıklıyor: "Dünyada olmak gerçekten çok seyrek bir durum şu an. Çok fazla şey var ve bundan yola çıkarak, dünyalarında çok fazla gürültü, çok fazla bilgi, çok fazla olay olduğunu hisseden insanları çağıran bir mekân hayal ettim. Bu yarı-kıyamet zamanımızda bu mekân onlar için bir teselli."

Oyundaki karakterler, oyuncuların iç dünyalarından soyutlamalar. Oyuncu Germo Toonikus'a göre kendi karakteri de bilgi bolluğu içinde kayboluyor ve nereye yöneleceğini bilemiyor. Toonikus, "Benim üzerime inşa edilen karakterim, hakikatin peşinden gidiyor ve o hakikati kendisi için kabul edilebilir kılma cesaretini gösteriyor" diyor.

Distopik dünya ve yalnızlık

Havanski, hikâyeyi sahneye taşıma motivasyonunu, giderek distopik bir hâl alan dünyaya dair kişisel algısına bağlıyor: siyaset gösteriye dönüşmüş, teknolojik gelişme belirsizlik yaratıyor ve sosyal medyadan uzaklaşmak zorlaşmış. Yönetmen, "Benim için özellikle sosyal medyanın da beslediği çok güçlü bireycilik üzerinden: sürekli bağlantıdaymışız, sürekli birlikteymişiz gibi ama bir şekilde yalnız hissediyoruz. Biz öncelikle sosyal varlıklarız ve birbirimize ihtiyacımız var, bu oyun da bunu yansıtmaya çalışıyor: birbirimizden kopmuş durumdayız. Birbirimizi daha çok fark edelim ve o gürültüye daha cesurca bakalım diye" diye ekliyor.