Sanat koruyucusu: Sovyet döneminde sanatçılar buldukları malzemelerle resim yapıyordu

Kumu Sanat Müzesi'nde resim konservatörü olarak çalışan Polina Richter, Sovyet dönemine ait yağlı boya tablolarda kullanılan malzemeler üzerine yaptığı araştırmada, dönemin zorlu koşullarında sanatçıların yaratıcı çözümler geliştirdiğini belirtti. Richter, Estonya Sanat Akademisi'nde miras koruma ve konservasyon yüksek lisans programında eğitimine devam ediyor ve tezini bu konu üzerine yazıyor.

Sovyet döneminde sanat malzemelerine ulaşım

Richter, Sovyet döneminde sanatçıların malzemelerini çoğunlukla Sanatçılar Birliği'ne ait mağazadan temin ettiğini, ancak miktarların sınırlı olduğunu ve sanatçılara genellikle belirli miktarda boya tahsis edildiğini ifade etti. "Malzeme eksikliği nedeniyle birçok kişi oldukça ilginç çözümler buldu," diyen Richter, sanatçıların kendi pigmentlerini ürettiklerini duymadığını ancak birilerinin bu yola başvurmuş olabileceğini sözlerine ekledi.

Konservatörlerin araçları arasında diş hekimi aletleri

Richter'in Kumu'daki çalışması, sergilenecek resimlerin hazırlanmasına odaklanıyor. Birçok eser daha önce konservasyondan geçmiş olsa da, bazıları onlarca yıl önce restore edilmiş ve tekrar sergilenmeden önce yeniden değerlendirilmeleri gerekiyor. Richter, "Ne yazık ki zaman etkisini gösteriyor, bu yüzden sergi için tekrar rötuş yapılması gerekiyor," dedi.

Richter, resim konservasyonunu bir hastayı tedavi etmeye benzetiyor: Önce eserin geçmişini ve mevcut sorunlarını belirlemek, ardından uygun yöntemleri seçmek gerekiyor. Kumu'nun resim bölümünde dört personel görev yapıyor; müzede ayrıca kağıt, heykel ve çerçeve bölümleri de bulunuyor. İş yükü yıl boyunca değişiyor; sonbahar ve ilkbahar aylarında daha fazla sergi hazırlandığı için daha yoğun çalışılıyor.

Sergi öncesinde konservatörler, hangi eserlerin hazırlık gerektirdiğini ve hepsini restore etmek için yeterli zaman olup olmadığını değerlendiriyor. İş, küratörler, depo personeli ve diğer müze çalışanlarıyla yakın işbirliği içinde yürütülüyor.

Eski verniğin çıkarılması her zaman gerekli değil

Konservatörün araç setinde kimyasallar, astarlar ve boyalar bulunuyor. "Konservatörlerin kullandığı en ilginç şeylerden biri aslında diş hekimi aletleri — bunu beklemezdiniz, ama hassas işler ve detay çalışmak için harikalar," dedi. Her müdahale dikkatle değerlendirilmelidir. Örneğin, eski verniğin çıkarılması konservatörlerin üzerinde uzun uzun tartıştığı bir karardır.

Richter, "Vernik genellikle resmin bir parçasıdır. Vernik zamanla sarardığı ve çeşitli değişikliklere uğradığı için, hiç çıkarılıp çıkarılmaması gerektiğine çok dikkatli bakmanız gerekir," diye açıkladı. Bir eserin malzemeleri iyi bilinmiyorsa, çalışmaya başlamadan önce testler yapılıyor; örnekler mikroskop altında incelenebiliyor veya gerekirse laboratuvara gönderiliyor. Konservasyon sırasında beklenmedik durumlar ortaya çıkabilir. "Bunlar genellikle kazara ve insan kaynaklıdır. Sık olmaz, ancak ekip çözüm bulmaya çalışır. Ve biz konservatör olduğumuz için onları kendimiz düzeltmek zorundayız," dedi.