Pennu adlı köpek Tartu barınağında 1.497 gün sonra yuva buldu

Estonya'nın Tartu kentindeki sahipsiz hayvan barınağında dört yıldan uzun süredir kalan Pennu adlı köpek, bu bahar gerçek yuvasını buldu. Barınakta yedi yıldır gönüllü olarak çalışan Elisabeth Kaldvee, Pennu'yu sahiplenerek ona yeni bir yuva verdi.

Barınak müdürü Annika Mölder, Pennu'nun bu kadar uzun süre yuva bulamamasını şu sözlerle açıkladı: "İnsanlarda olduğu gibi, bazıları hayatta şanssızdır; doğru kişi bir türlü gelmez."

İlk görüşte aşk yoktu

Kaldvee, Pennu ile arasında ilk görüşte bir bağ kurulmadığını, başlangıçta kalbinin Pennu'nun yanındaki köpek tarafından kazanıldığını söyledi. "Pennu yarasa gibi çite zıplıyor ve kol altından sevilmeyi bekliyordu. Ben de ona ödül verdim ama pek ilgilenmedim. Üzerinde çalıştığım ana köpek o değildi. İlk kez yaklaşık üç yıl önce onunla yürüyüşe çıktım" dedi.

Pennu, barınağa başka bir köpeği ve bir çocuğu ısırdığı bir evden getirilmişti. Mölder, "Şu an bu imkansız görünüyor. Muhtemelen durum şuydu: Çocuk köpekle birlikteydi, köpekler birbirleriyle çatıştı ve çocuk araya girmiş olabilir. Sahibi de böyle agresif bir köpeği tutmak istemedi; bu çok büyük bir sorumluluktu, ki bu da doğru" dedi.

Kaldvee, Pennu barınağa geldiğinde onunla pek ilgilenilmediğini, tasma ile yürümeye alışık olmadığını, komut bilmediğini ve insanlarla temasının minimum düzeyde olduğunu hatırlattı. Ayrıca diğer köpeklere karşı çok tepkiliydi. "Üzerinde çok fazla çalışma ve eğitim yapıldı" diye ekledi.

Üç yıllık emek ve bağ

Kaldvee hayatı boyunca köpekleri sevmiş. Çocukken sürekli ailesinden köpek istemiş ama hiç alamamış. Şimdi ailesinin doğru davrandığını düşünüyor çünkü o zamanlar doğru zaman değildi ve köpekler hakkında yeterince bilgisi yoktu. Kaldvee, 18 yaşında bir sınıf arkadaşının kendisini barınağa davet ettiğini ve o günden beri gönüllü olduğunu belirtti.

Barınakta bir hayvana bağlanmanın büyük üzüntü de yaşatabileceğini söyleyen Kaldvee, "İlk aşk acımı barınakta yaşadım. Ciddi şekilde bağlandığım ilk köpek sahiplenilmişti. Adı Bruno. Onu üç ay yas tuttum ve barınağa ara verdim. Acı tatlı bir andı; mutluydum ama öte yandan ona çok emek vermiştim. Artık barınakta olmadığını kabullenmek zor" dedi.

Pennu'nun neden yıllarca sahiplenilmediğini uzun süre düşünen Kaldvee, bir noktada kimsenin onu sahiplenmemesini ummaya başladığını itiraf etti. "O çok sakin huylu, son derece dost canlısı bir köpek. Ciddi şekilde eğittiğim ilk barınak köpeği. Verdiğim emeğin boşa gideceğini ve başka bir köpekle sıfırdan başlamak zorunda kalacağımı düşünmek üzücüydü. Barınak çalışanları uzun zamandır ne zaman Pennu'yu eve götüreceğimi soruyordu" dedi.

Pennu yeni evine çok iyi uyum sağladı. Kaldvee, diğer insanlara da yaşlı köpekleri sahiplenmelerini öneriyor: "Ev ortamına alıştıklarında neredeyse tüm gün uyuyorlar."