Eston film sektörü çocuk ve gençlik filmleri için 3 milyon avro istiyor

Eston film yapımcıları, hükümete seslenerek ulusal film üretim bütçesinin 7 milyon avrodan 10 milyon avroya yükseltilmesini istedi. Eylül başında gösterime giren gençlik filmi "Morten"in ardından gelen tartışmalar sırasında yapımcılar, Başbakan Kristen Michal'e hitaben yaptıkları çağrıda, ilave 3 milyon avronun çocuk ve gençlere yönelik Estonca işitsel eserlerin üretimine ayrılmasını önerdi.

Yapımcılar taleplerini, Eston filminin ülkenin hikâyelerini anlattığı, dilini ve değerlerini koruduğu, ayrıca toplumsal aidiyet duygusunu güçlendirdiği gerekçesine dayandırıyor. Filmin aynı anda çok geniş kitlelere ulaşan ve ortak kültürel alanı diğer sanat dallarından daha hızlı şekillendiren bir kültür biçimi olduğu vurgulanıyor. Yazıda asıl sorunun, küçük bir ülkenin çocuklarının yalnızca yabancı hikâyelerle büyümesinin kabul edilebilir olup olmadığı olduğu belirtiliyor.

Yılda ortalama bir film ve düzensiz üretim

Eston bağımsızlığını yeniden kazandığından bu yana ülkede çocuk ve gençlere yönelik yaklaşık 50 uzun metraj film üretildi. Bu, yılda ortalama bir film, bazen iki film anlamına geliyor; buna kısa filmler ve birkaç belgesel de ekleniyor. Ancak sorun, bu filmlerin üretiminin süreklilik göstermemesi ve mevcut kronik yetersiz finansmanın gelecekte de değişeceğine dair işaret olmaması.

Eston filminin yıllık bütçesi 7 milyon avro. Bu miktar, sektörün hayatta kalması için bile zar zor yeterli görülüyor. Bu nedenle her yıl bir çocuk veya gençlik filminin desteklenebileceğini ummanın naif olduğu ifade ediliyor. Başvuru sürecinde çocuk ve gençlik filmleri, büyük yönetmenlerin ve kültürel açıdan önemli diğer filmlerin projeleriyle eşit koşullarda yarışmak zorunda kalıyor. Kısıtlı bütçe ve yoğun rekabet altında yapımcılar ve yönetmenler, destek alma olasılığı en yüksek olan "daha büyük hikâyelere" yöneliyor; deneme yapmaya alan kalmıyor.

Öte yandan kaç çocuk ve gençlik filmi başvurusu yapıldığı da ayrı bir soru. Risk alma motivasyonu bulunmuyor. Ayrıca bu alana özel ilgi ve beceriye sahip yönetmenlere ihtiyaç var. Sorun yalnızca yönetmenin sette çocuklarla çalışabilmesi veya animasyon dilinde düşünebilmesi değil. Çocuk ve gençlik içeriği zaman içinde çok hızlı değişiyor ve güncel eğilimleri takip etmek gerekiyor. Mevcut bilgiyi analiz ederek doğru yaş grubu için doğru zamanda önemli konuları yakalamak ve tüm süreç boyunca hedef grupla çok yakın çalışmak şart. Bugünün çocukları ve gençleri, talepleri ve bilinçleri yüksek bir hedef kitle ve film yapımcıları artık onlar için tek başına değil, onlarla işbirliği içinde film yapıyor.

Danimarka modeli ve sürdürülebilir finansman ihtiyacı

Eston yönetmenlerin sürdürülebilir biçimde gelecek nesiller için içerik üretebilmesi, çocuk ve gençlik içeriğine odaklanmış yaratıcıların ve şirketlerin ortaya çıkabilmesi, animasyon stüdyolarının güvenle daha sık uzun metraj animasyon filmi yapabilmesi için her yıl bu 3 milyon avronun ayrılması gerektiği savunuluyor. Bu, "temel hijyen" olarak nitelendiriliyor. Örnek olarak, çocuk ve gençlik içeriğini ayrı programlar olarak ele alan ve sistematik biçimde destekleyen Danimarka gösteriliyor. Danimarka Film Enstitüsü aracılığıyla devletten alınan bütçenin en az %25'i doğrudan çocuk ve gençlik filmlerine gidiyor. Bu sayede 20 yıldır yalnızca çocuk ve gençlik filmi yapan yönetmenler yetişmiş durumda. Bu da hedef kitleyi daha iyi anlamayı ve ilgili içeriği üretmede daha fazla deneyim kazandırıyor. Ayrıca devlet, film yapımcıları ve eğitim sektörünün katkıda bulunduğu sürdürülebilir bir sistem geliştirilmiş; film eğitimi ağları (kütüphaneler, film kulüpleri, idari birimlerle işbirliği) ve daha fazlası kurulmuş. Ülkenin kendi hikâyeleri anlatılıyor ve bilinçli bir izleyici kitlesi yetiştiriliyor. Genç izleyiciyi sistematik bilimsel araştırmalarla tanımak da önemli bir yer tutuyor. Tüm bunların temelinde, çocuklar ve gençler için üretilmiş uzun metraj, belgesel ve kısa filmlerin varlığı yatıyor.