Eppu Normaali elli yıllık kariyerinin ardından veda etti

Fin rock grubu Eppu Normaali, yarım asırlık başarılı kariyerinin ardından sahnelerden çekildi. Grubun son konseri, 8 Ağustos'ta Tampere Stadyumu'nda yapıldı. 50 yıl içinde grup yaklaşık iki milyon albüm sattı; bunlardan on tanesi platin, beş tanesi ise altın plak kazandı. Finlandiya'daki albüm satış listelerinde 'Repullinen hitteja' ikinci sırada yer alıyor.

Gitarist Juha Torvinen, grubun popülaritesini yorumlarken tüm bunların 50 yıl sürdüğünü ve bir anda olmadığını söyledi. Dinleyici kitlesinin 16 ila 70 yaş aralığındaki geniş bir yelpazeyi kapsadığını belirtti. Vokalist Martti Syrjä ise bu başarıyı şarkıların iyi olmasına ve özellikle 80'lerde verilen yoğun konserlere bağladı.

Şöhretin getirdikleri ve punk ruhu

Müzisyenler, şöhretin gündelik hayatlarını pek etkilemediğini çünkü Finlandiya'nın küçük bir ülke olduğunu dile getirdi. Syrjä, markete rahatça gidebildiğini ve kimsenin onu fark etmediğini söyledi. 1976'da kurulan grup, ilk yıllarında punk tarzı müzik yapıyordu ve bir dönem İngiliz grup Dire Straits ile kıyaslandı. Torvinen bu kıyaslamayı kendisinin duymadığını ancak nereden kaynaklandığını anladığını ifade etti. Syrjä, grubun her zaman kendi istediğini yaptığını, moda ve trendleri takip etmediğini söyleyerek punk ruhunu sonuna kadar koruduklarını vurguladı.

Eppu Normaali'nin dağılması, müzik eleştirmenlerine göre Fince rock müziğin altın çağının sonunu işaret ediyor. Torvinen, şarkı sözlerinin Fince'ye özgü olduğunu ve çevrildiğinde grubun özünün kaybolacağını söyledi.

Grubun sırrı ve vedanın zorluğu

Grubun üyeleri birbirine sıkı dostluklarla bağlı; hatta bazıları aile üyesi. Kurucu kadroda Martti ve Mikko Syrjä kardeşler, kuzenleri Aku Syrjä, Juha Torvinen ve Mikko Saarela vardı. Bas gitarist Sami Ruusukallio ise 1989'dan beri gruptaydı. Müzisyenler, grupta iyi enerjiyi korumanın önemli olduğunu ve küçük tartışmaların önemsiz kaldığını anlattı. Torvinen esprili bir şekilde grubun uzun ömrünün sırrının uzun konser araları olduğunu söylese de, bir daha sahneye çıkamayacağını düşünmenin zor olduğunu, müziğin kanlarında olduğunu itiraf etti.