Bianca Elizabeth Kruup: gençler sahne arkasında nasıl korunacak?

Eski bir tiyatro öğrencisi olan Bianca Elizabeth Kruup, Kaarel Orumägi hakkında ortaya atılan istismar iddialarının ardından, hobi kurslarına giden gençlerin gerçekten korunup korunmadığını sorguluyor. Kruup, 2015-2021 yılları arasında Kaari Sillamaa Güzel Sanatlar Okulu'nda tiyatro eğitimi aldığını ve o dönemde yaşananları başlangıçta “tuhaf” bulduğunu ancak yıllar sonra bunların ne kadar anormal olduğunu fark ettiğini anlatıyor.

Kruup, Kaarel Orumägi'nin öğrencilerle birlikte alkol tükettiği partilere katıldığını belirtiyor. Bu partilerde reşit olmayan erkek çocuklara kostüm deposundan elbiseler giydirilip “sırf eğlence olsun diye” striptiz yaptırıldığını, bir partide Orumägi ve skandala karışan bir başka kişinin yatakta uzanıp reşit olmayan öğrencileri yanlarına çağırdığını ifade ediyor. O sırada 16 yaşında olduğunu ve arkadaşlarının bu olayların merkezinde yer aldığını söylüyor. Gençlerin kendilerini “idol” gibi görünen bu kişilere yakın hissetmek istediğini, ancak öğretmenlerin velilere bilgi vermesinden korktukları için sessiz kaldıklarını vurguluyor.

Güç dengesizliği ve hesap verebilirlik sorunu

Kruup'a göre Orumägi ve diğer yetişkinler, gençler üzerinde roller dağıtarak ve onları büyük sahnelerde yer alma vaadiyle güç kuruyordu. Bu kişiler resmi olarak öğretmen sayılmadıkları için, okullardaki öğretmenler için geçerli olan etik kurallar ve yasal yaptırımlar onlara uygulanmıyor. Kruup, “Bu tür sınırda davranışlar yasa dışı olmasa da etik değil. Bu bir güç konumunun kötüye kullanılmasıdır” diyor. Gençlerin bu tür durumlarda nereye başvuracağını bilemediğini, tarafsız bir destek kişisinin ve yasal korumanın eksik olduğunu belirtiyor.

Geçtiğimiz mart ayında ETV'nin “Pealtnägija” programı, birçok genç tiyatro sanatçısının iki müzikli tiyatro yönetmenini cinsel tacizle suçladığını duyurmuştu. Suçlananlardan biri, Estonya Gençlik Müzikli Tiyatrosu'nun sanat yönetmeni ve projenin “beyni” olarak anılan Kaarel Orumägi'ydi. Kruup, yaşananların medyada yer almasının yeterli olmadığını, gerçek yasal sonuçların doğması gerektiğini savunuyor.